Hüseyin Akın: Özeleştirinin olmadığı yerde muhalefet, ekmek gibi su gibi gerekli bir nimettir

Milli Gazete yazarı Hüseyin Akın, özeleştirinin olmadığı her platformda muhalefetin ne denli gerekli olduğunu hatırlattığı yazısında, “Eleştiri ve muhalefete dayanıklı bir kafa inançları ve fikirleri karşısında titrek ve tedirgin değildir. Ne kadar çok tashih yapılırsa o denli kendini arındırır, ayn

İslamî Analiz/Haber Merkezi

Milli Gazete yazarı Hüseyin Akın, özeleştirinin olmadığı her platformda muhalefetin ne denli gerekli olduğunu hatırlattığı yazısında, “Eleştiri ve muhalefete dayanıklı bir kafa inançları ve fikirleri karşısında titrek ve tedirgin değildir. Ne kadar çok tashih yapılırsa o denli kendini arındırır, aynı çukura bir kez daha düşmeyip aynı delikten bir kez daha ısırılmaz” ifadelerini kullandı.

Yazının tamamı şu şekilde:

Muhalefet soğuk bir kelime!

Yaz sıcağında iseniz bir o kadar sıcak ve bunaltıcı. İnsan böyledir, kendisinin yanlışlanmasını istemez. Yanılgı ile malul olan bir varlığın yanlışının ortaya çıkarılmasından bu derece korkması neyin nesidir? Kendini olduğu gibi kabul edemez bir türlü de ondan.

Hep olduğundan bir üste göstermeye meyillidir kendini. Zayıf yanlarını ayıp yanları gibi görür. Kutsanmak, tebcil edilmek ister.

Oysa insan oluşunun en önemli alamet-i farikasıdır bu kabul etmekten kaçtığı şey.

Geçmişte bir arkadaşımı eleştirdim diye aramıza duvarlar örüp barikatlar dikmişti.

Çok ağrına gitmiş, onda benim gördüğüm yanlış olan şey.  Geçen günlerde de aynısı oldu.

Bir kıymetli dostu eleştirmeye tam yeltendim ki meğerse ne büyük ne fena bir işe kalkışmışım.  Cümle ağzımda kaldı, yutkundum kaldım.  Şimdi o da benimle yüzünün bir yarısıyla konuşuyor.  Sorun değil, fakat kendi mevcudiyetini kusursuz gibi algılaması daha büyük bir yanlış.  Şimdi bir teşehhüt miktarı düşünün, insan hatası söylendiğinde neden panik yapar, öfkelenir ve kendinden geçerek tanınmaz hale gelir.  Bunun çok çeşitli sebepleri vardır kuşkusuz.  Fakat derinlerdeki sebebi ortaya çıkarmadan hiçbir sebep bu sorunu aydınlatamayacaktır.  Kusuru ortaya çıkarılan, hatası söylenen, yanlışı dile getirilen kişi kendisi ile yüzleşme mecburiyetinde kalır.

Bu icbari durum –yani kişinin kendi yanlışı ile hesaplaşması- yüklenmesi hiç de kolay olmayan bir durumdur.  Bu hali yaşamak istemez insan.  Hele bir de egosu şişmiş biri ise böyle bir tecrübeye tanık olmak hepten ıstıraptır.

Siyasi dünyamızda da aynı şeyi görüyoruz.

İktidar ve muhalefet kendilerine yönelen eleştiriye ondan istifade etmek yerine illa bir cevap vermek üzere harekete geçiyorlar.

İktidar muhalefetin, muhalefet iktidarın eleştirisinden hiç mi nasiplenmez?

Herkes karşısındakine: ‘Sana bakarak mı kendimi değiştireceğim’ kompleksini yansıtan cevaplar yetiştiriyor. Özeleştirinin olmadığı yerde muhalefet, ekmek gibi su gibi gerekli bir nimettir. İhtilafın rahmet olan bir tarafı varsa yanlışı düzelten el ve dil sayesindedir.

Cemaatler arası muhalefete gelince, burada da tam anlamıyla bir insafsızlık ve izansızlık hâkimdir. Hâlbuki cemaat izan ve insafa en yakın durandır. Birinin fark edemediği aşırılık ve şirazesizliği diğerinin fark etme imkânı vardır.

Bu neden olmuyor? Çünkü cemaatin bütün fertleri başlarındaki kişinin düşüncesine göre tavır ortaya koyuyorlar. Herkes düşünür, ama kararı cemaat reisi verir. Böylelikle herkesin durum ve davranışları eşitlenip birbirinin aynısı olur. Bu durumda kimsenin bir yapıyı eleştirmesi diye bir şeyden bahsedilemez.

Türkiye’deki muhafazakârlık biraz da böyle bir muhalefet karşısında yerini korumaya, kılını kıpırdatmamaya dayalı bir muhafazakârlıktır. Karşıt fikirler muhafazakâr kitleye göre potansiyel halinde saldırı ve tehdit demektir.

Bu anlamda Türkiye’nin sağcısı da solcusu da, Kemalist’i de muhafazakârdır.

Eleştiri ve muhalefete dayanıklı bir kafa inançları ve fikirleri karşısında titrek ve tedirgin değildir. Ne kadar çok tashih yapılırsa o denli kendini arındırır, aynı çukura bir kez daha düşmeyip aynı delikten bir kez daha ısırılmaz.

Muhalefet mi iktidar mı insanın imtihanını kolaylaştırır? İktidar inanç sahiplerinin dünyasını kolaylaştırır, serbest dolaşım rahatlığı sağlar. Fakat bu rahatlıkla kendinde güç vehmettiğinden kendini eleştirebilme genişliğini kaybeder. Muhalefet kişinin kendinden başlayarak tüm dünyada yanlış giden şeylere karşı müdahil olma bilincini geliştirir.

Muhalefet “olmaması gerekenden olması gerekene işaret eden” bir ince duyarlıktır.

İmhadan değil inşadan yanadır muhalefet. Yıkılanı restore eder.  Akıl, ego ile birleşerek insanı insana karşı savunmak ister. Daha doğrusu insanı savunmak iddiasıyla yola çıkar. Egonun akılla girdiği koalisyon insanı korumak adına insanı dokunulmaz kılarak kendini ıslah edip onarma imkânından yoksun kılmaktır.

Türkiye fotoğrafında eksik olan şey işte budur: Yakıcı değil, yapıcı eleştiri!

28 Mar 2017 - 00:00 - Türkiye


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak İslami Analiz Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan İslami Analiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler İslami Analiz editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı İslami Analiz değil haberi geçen ajanstır.