Emre Yumrukaya ‘Türkiye Dış Politikasında 15 Temmuz Etkisi’ni yazdı

İslamî Analiz yazarlarından Emre Yumrukaya, Türkiye dış politikasında 15 Temmuz öncesinde yaşanan politika değişimlerini ve darbe girişimi sonrası dış politikada atılması gereken adımları gündeme getirdiği bir yazı kaleme aldı.

İslamî Analiz/Köşe Yazıları

İslamî Analiz yazarlarından Emre Yumrukaya, Türkiye dış politikasında 15 Temmuz öncesinde yaşanan politika değişimlerini ve darbe girişimi sonrası dış politikada atılması gereken adımları gündeme getirdiği bir yazı kaleme aldı.

Yazıdan bir kesit şöyle:

Amerika Birleşik Devletleri, dünyayı büyük yıkımların yaşanacağı “kıyamet savaşı”na sürüklüyor. Çıkabilecek savaşta nükleer silahlar gibi kitle imha silahlarının belirleyici etken olabileceği düşünüldüğünde, bu savaşın sonuçlarının birinci ve ikinci dünya savaşlarından çok daha ağır olacağı aşikâr.

Küresel dünyada, bir bölgede vuku bulan siyasal hadiseler tek yönlü veya çift yönlü olarak diğer bölgelerde de bir etkiye sahip olacaktır. Dünyanın farklı yerlerinde gelişen siyasal hadiselerin analizi yapılırken, olayları birbirinden bağımsız düşünmenin yanıltıcı olabileceğini ifade etmek gerekir.

Yapılacak analizlerde ABD kurumsal aygıtının, küresel sistemi kurgulayan Siyonistler tarafından kullanıldığı da akılda tutulmalıdır. Yani, Washington politikalarının Siyonist emeller doğrultusunda planlanıp uygulamaya konulduğu gözden kaçırılmamalıdır. ABD iç siyasetindeki muhalefeti de ayrı yöntemler izleyen, ancak aynı amaca hizmet eden bir çekişme olarak görmek durumundayız. Bir başka ifadeyle “Üst Akıl” denilen yapı nihai anlamda, Siyonizm’dir.

Dünyanın tek kutuplu bir düzene doğru evrilmesi ekonomik, siyasi, kültürel ve ontolojik bunalımları beraberinde getirdi. Yeryüzünde denge tamamen bozuldu. Washington’ın tüm dünyaya karşı sergilediği saldırgan tutuma bakarak, bu düzeni -aslında düzensizliği demek daha doğru olur– sürdürme niyetini koruduğunu görebiliriz. Amerikan dış politikasına yön veren yeni muhafazakâr doktrin de, Amerika Birleşik Devletleri’ni kısıtlayan/baskılayan hiçbir organizasyon ya da denetleyen/yaptırım uygulayabilen uluslararası hukuk kurallarını tanımaya niyetli değil. Siyonizmin tetikçisi Neoconlar, milyonların ölmesi pahasına da olsa “seçilmişlik”lerinin tadını çıkarmaya devam edeceklerdir.

Dünyayı baskılayan Amerikan hegemonyasına karşı denge oluşturma zarureti hayati bir mesele olarak ortada duruyor. Değil ise, AB/D ve İsrail’in hukuk tanımaz zorbalıkları artarak devam edecek demektir. Tüm dünya ile birlikte ABD ve Avrupa halkları da çok yönlü manipülasyona tabi tutularak, kendi kaderlerinin de Siyonist hedefler doğrultusunda ipotek altına alındığını görmez duruma getiriliyor.

Farklı ülkelerde veya bölgelerde yaşanan siyasal hadiselerin birbirinden bağımsız olarak değerlendirilmesinin yanıltıcı olabileceğini söylemiştik. Birkaç gün önce Rusya-Ukrayna arasındaki krizde gerginliğin tırmanışa geçmesini de bu kural çerçevesinde düşünmeliyiz. Hatırlamak gerekir ki, darbe girişiminden önceki aylarda Fethullahçı Terör Örgütü’ne mensup pilotlar tarafından SU-24 tipi bir Rus savaş uçağı düşürülmüştü. Bu eylem, Türk-Rus ilişkileri arasına kalın duvarlar örerek, Türkiye ve Rusya’nın bölgesel hareket kabiliyetini sınırlamaya matuftu. Ayrıca amaçlananlardan biri de Türkiye’yi tamamen NATO konsepti içine hapsetmekti. Darbe girişimden kısa bir süre önce de stratejik bir hamle ile Türkiye-Rusya ilişkileri düzeltilmişti. Binali Yıldırım’ın başbakanlık koltuğunu devralmasının ardından, dış politikada köklü değişimlere gidileceğinin sinyalleri –özellikle de Suriye politikasındaki değişim sinyalleri– verilmişti.(Tabii bu dış politika değişimlerini Yıldırım’la gelen değişiklerden ziyade Erdoğan siyaseti olarak okumak gerekir.) Bu gelişmeler ardından, ABD tarafından FETÖ marifetiyle kanlı darbe girişimi yürürlüğe konuldu. Ukrayna-Rusya arasındaki kronikleştirilen kriz de, Türkiye’nin halkı ve yönetimiyle darbe girişimini bertaraf etmesinin akabinde ivme kazandı.

İddia şöyle: Ukrayna istihbaratının Kırım’a sızarak eylem yapmayı planladığı, bunun üzerine Rus ve Ukraynalı özel timler arasında yaşanan çatışmada iki Rus güvenlik görevlisinin hayatını kaybettiği… Konu üzerine açıklama yapan Putin, Ukrayna'nın çok tehlikeli bir oyun oynadığını vurgulayarak, yaşanan çatışmada iki FSB mensubunun öldürülmesini yanıtsız bırakmayacaklarını ifade etti.

“Turuncu Devrim”le Ukrayna’yı Rusya’dan koparıp, tam anlamıyla yörüngesine çekemeyen ABD, 2010 yılı seçimlerinde yüzde 49 oy olarak Cumhurbaşkanı seçilen Viktor Yanukoviç’e karşı AB yanlısı muhalefeti organize ederek Kiev’de protestoların başlamasını sağladı. Protestocularla güvenlik güçleri arasında yaşanan çatışmalar ve şiddet olayları sonrasında Yanukoviç, Şubat 2014'de Rusya'ya gitmek zorunda kaldı. Yanukoviç, AB ile "Ortaklık ve Serbest Ticaret Anlaşması”nı imzalamamış ve Rusya ile yakınlaşma kararı almıştı.

Washington, 2014’te Ukrayna’nın seçimle başa gelen hükümetini devirmekte kullanılmak üzere Ukraynalı politikacılar yetiştirmek ve Amerika yanlısı Sivil Toplum Kuruluşları (STK’lar) oluşturmak için 5 milyar dolar harcamıştır.[1] Bir başka ifadeyle, Ukrayna’daki protestocular, CIA ile çalışan ve Amerika tarafından fonlanan STK’lar tarafından organize edilip, ülkelerini Amerikan emperyalizminin kucağına atmakta bir mahsur görmediler. ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland, ABD-Ukrayna Vakfı Chevron ve Ukrayna-Washington Lobi Grubu’nun sponsor olduğu Ulusal Basın Kulübü’ndeki konuşmasında, Ukrayna’yı AB’ye sokmak ve isyanı teşvik etmek için Washington’ın 5 milyar dolar harcamış olmasıyla böbürlenmiştir.[2] (Fonlanarak organize edilen protestocular örneğinin sadece Ukrayna’da yaşanan bir durum olmadığını belirtmek gerekir.)

ABD’nin hedefi Ukrayna’yı NATO’ya alıp, Rusya sınırına askeri üslerini yerleştirerek iradesine boyun eğdirmektir. Avrupa Rusya’ya karşı savaşta isteksiz olsa da, Washington, Avrupa’yı Rusya’ya karşı kışkırtmaya devam ediyor. Avrupa Birliği Ülkeleri açısından Rusya’ya karşı yapılacak savaşta isteksiz olmalarının iki temel kaygıdan kaynaklandığı söylenebilir.

Birinci neden, Rusya’ya karşı girişilecek bir savaş, Ortadoğu ülkelerine ihraç ettikleri uzaklarda yapılan savaşlara benzemeyecek olmasıdır. Rusya’nın sahip olduğu gelişmiş savaş teknolojisi göz önüne alındığında, olası bir savaşın Avrupa Ülkelerinin şehirlerinde tüm yakıcılığıyla kendini göstereceği bilinmektedir. CIA'in uzantısı olarak bilinen Amerikan düşünce kuruluşu Rand Corporation’ın hazırladığı rapor da bu olasılığı teyit eder niteliktedir.[3] Raporda, bir Rus işgali sırasında ne olacağını anlamak için askeri ve sivil uzmanlar ile gerçekleştirilen bir dizi simülasyona yer verilerek, olası bir Avrupa işgalinde, NATO'nun askeri gücünün topraklarını savunmakta yetersiz kalacağı sonucuna varıldı. En iyi senaryoda, NATO güçleri Rusya'nın Letonya ve Estonya'ya ulaşmasını 60 saat engelleyebilir, en korkunç senaryoda ise, Rus kuvvetleri sadece 36 saat içinde başkentleri işgal eder denildi. Rapor ayrıca, bu duruma sebep olarak NATO'nun nispeten yavaş hareket eden komuta yapısını gösterdi.

İkinci neden olarak ise, Avrupa’nın Rusya’ya enerjideki bağımlılığından söz edilebilir. Rusya, Avrupa'nın doğal gaz ihtiyacının yüzde 30'unu temin ediyor. Avrupa’nın kısa vadede bu bağımlılıktan kurtulması da mümkün görünmüyor.

Bu çerçevede, Rusya’nın Türkiye’ye ihtiyacının olduğu açık olarak ortaya çıkıyor. Jeopolitik zaviyeden bakıldığında, Türkiye ve Rusya’nın çıkarlarının kesiştiği birçok alanın varlığından söz edilebilir.

***

Washington yönetimi Türkiye’nin yüzünü Doğu’ya ve İslam Dünyasına dönmesini hiçbir zaman istemedi. Türkiye, bölge ülkeleriyle entegrasyona ne zaman yöneldi ise tehditlerle yüz yüze geldi. Türkiye, tarihsel ve kültürel unsurları ile Avrupa ve Asya arasındaki jeopolitik önemi dolayısıyla hiçbir zaman kendi özgürlüğüne bırakılamayacak bir önemde görüldü. Bu sebeple, 1952 yılında NATO’nun içine hapsedildi.

Yazının tamamını okumak için tıklayınız.

17 Ağu 2016 - 00:00 - Türkiye


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak İslami Analiz Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan İslami Analiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler İslami Analiz editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı İslami Analiz değil haberi geçen ajanstır.