KÜLTÜR SANAT

Haberi Sosyal Medyada Paylaş ! 6.10.2016 14:32:25

Gökhan Özcan: Tarih kitabının her açıldığında sessizce yutkunduğu bir acı sayfadır Kerbela!

Gökhan Özcan: Tarih kitabının her açıldığında sessizce yutkunduğu bir acı sayfadır Kerbela! Gökhan Özcan: Tarih kitabının her açıldığında sessizce yutkunduğu bir acı sayfadır Kerbela!

İslami Analiz/Haber Merkezi
 
Yeni Şafak Gazetesi yazarlarından, Gökhan Özcan, 'Tarihin sessizce yutkunduğu yer' başlıklı bir 'Kerbela' yazısı kaleme aldı. Özcan'ın bu yazısını İslami Analiz okurları için iktibas ediyoruz.
 
'Tarihin sessizce yutkunduğu yer'

Umutla olanın artık olmamasını, olmayanın olmasını bekleyenler var. Aş bekleyenler, iş bekleyenler, kısmet bekleyenler var. Şifasını, devasını bekleyenler var. Bin bir endişe ile akıbetini bekleyenler var. Mezuniyet bekleyenler, karne bekleyenler, emeklilik bekleyenler var. Borcunun bitişini, huzurun gelişini bekleyenler var. Baharı, yazı bekleyenler, mevsimi mevsime ekleyenler var. Eşini, evladını, ahbabını bekleyenler var. Sanki yirmi dört saat bir durakta otobüsün gelmesini bekleyenler var. Kapıların açılmasını, bahtının açılmasını, ufkunun açılmasını bekleyenler var. Sabahı bekleyenler, akşamı bekleyenler var. Bitmek bilmeyen uzun bir bekleyiş hali içindeyiz hepimiz. Biz böyle bekleyedururken şimdiki zaman ayaklarının ucuna basarak gelip geçiyor içimizden.
 
“Bir şey kaçırdım mı?” diye sordu nefes nefese gelen. “Evet kaçırdın” dedi orada olan, “geride bıraktıklarını ve ulaşmaya çalıştıklarını”.
 
Bil ki her ân sadece bulunduğun yerdesin, ne bir adım öncesinde, ne bir adım sonrasında...
 
Şevki Bey'in Hicaz şarkısını dinleyecek demleri yavaş yavaş geliyor bu senenin de: “Kış geldi firak açmadadır sinede yâre/ Vuslat yine mi kaldı güzel başka bahâre”
 
Her şeyin tadını kaçırmadan edemiyordu; sessiz ve sakin bir romanın içinde bağırıp çağırarak konuşmayı alışkanlık edinmiş oyunbozan bir final cümlesiydi.
 
Bir gazozun kapağını açtığınız anda aslında o an bir şey içmek istemediğinizi anlayıp pişman olursunuz ya, işte bazı ortamlarda kazara açtığınız bir mevzuun neticesi de aynen öyle oluyor. Gazozun gazı, mevzuun tadı kaçıveriyor.
 
Bir gün, bütün şairler aralarında anlaşarak aniden serbest şiire geçiverdiklerinde, elde kalan kullanılmamış o son birkaç kafiye nasıl da mahzun olmuştu!
 
Yarım kalmış bazı cümleler var ki, sanki üstlerine kelimeleri boğazında düğümlenmiş insanların suretleri düşüyor.
 
Canı yananın, canının yandığını söylemeye mecali olmaz, 'ah' eder, orada kalır. Can yanmasına dair edilmiş cümle kelam, ahir vakitten derlenmiş rivayettir.
 
Tarih kitabının her açıldığında sessizce yutkunduğu bir acı sayfadır Kerbela!
 
Bunca asır geldi geçti, hiç ağarmadı Kerbelâ'ya vurulan o insanlık karası... Kanasın hiç değilse şu rahata alışmış tenimizde bir Hüseyn yarası...
 
Mâh-ı Muharrem geldi, âlemin gözü yaşlı... “Bir melek itmede arş üzre bu gün şöyle nidâ/ Dinledim gûşuma gelmekde idi böyle sadâ/ Eyle tecdîd-i elem mâh-ı Muharrem geldi/ Firkat-i nâr-ı Hüseyn ile yanar arz u semâ” diye inlemiş adeta Allah'ın Aziz nâmında güzel bir kulu...
 
“Keşke” dedi beyaz saçlı adam, “içimin cız ettiği o yeri tespit edip çerçeve içine alabilsem!”
 
Bir günün feryâd-ü figânını bir yılın sükûtunda sabır ateşiyle demleyen insanlar da var.
 
“Ateş daha ne yapsın bana” dedi meczup, “yanmadığım gün mü var!”

Yorum Yaz

Yorumlar

ANKETİMİZE KATILIN
Sitemize Nasıl Ulaştınız ?


HABER ARŞİVİ
NAMAZ VAKİTLERİ
  • İmsak 04:57
  • Güneş 06:28
  • Öğle 13:13
  • İkindi 16:50
  • Akşam 19:45
  • Yatsı 21:09